Lousberg bevindingen

Vrijdag 3 juni 2011 en vanmiddag kwam Joyce , 14 jaar, langs bij oma en opa. Zij wilde wel aardbeien plukken en zij was nog geen kwartier op de tuin en had al een emmer aardbeien geplukt. Verleden jaar heb ik nieuwe aardbeiplantjes gekocht en de opbrengst is enorm. Ik denk dat er nog zeker 3 emmers aardbeien vandaag te plukken zijn. In de volkstuin groeit het uitsteken, wij hebben al verschillende keren sla geoogst. Over 14 dagen kan ik al de nieuwe aardappels uitsteken en ook de zomerworteltjes en tuinboontjes groeien opperbest. Nu heb ik in de droge periode heel veel gieters water uit de sloot gehaald. In de slaboontjes, dubbele witten, zit de bloesem al want ik had ze voorgekiemd en in de tuin een plastictunnel er over heen gezet. Radijs en sla eten wij elke dag en de lente ui en bieslook groeit uitstekend. Ik schat dat ik zeker 10 kilogram frambozen aan de struiken heb en de rode bessen en kruisbessen doen het prima evenals de rode rabarber. Mijn vrouw heeft al diverse potten jam gekookt en de smaak is heerlijk. Van 6 tot en met 12 juni krijg ik het heel druk. Ik moet spuiten tegen de aardappelziekte, Phytophthora infestans,  en tegen de wortelvlieg, augurken-, stambonen- en bloemkool planten en vervolgens ook nog de aardbeien plukken. Nu hoop ik dat de kleinkinderen de aardbeien zullen plukken want ik denk dat er 3 emmers aardbeien te plukken zijn. Voor een oude, 82 jaar, man is het plukken van aardbeien onder een net vandaan niet te doen.

Elk jaar op de laatste zaterdag in september staan Oude- en Nieuwehorne in het teken van het Flaeijelfeest. Flaeijel is het Friese woord voor dorsvlegel. Tijdens dit cultuurhistorisch evenement, met een nationale bekendheid, worden op één dag alle facetten van het vroegere leven op het platteland ten tonele worden gevoerd.

 Met ´s morgens een boerenoptocht van vier kilometer rijdend antiek (entree gratis) en ´s middags een openluchtmuseum volop in bedrijf op het landgoed De Horne.

Ik zag deze site en ook de prachtige foto’s op deze site van het oude landbouwleven. Omdat ik te oud en invalide ben Elk jaar op de laatste zaterdag in september staan Oude- en Nieuwehorne in het teken van het kan ik jammer genoeg niet naar dit feest toe en dat betreur ik zeer. De foto over het dorsen van graanschoven deed mij denken aan mijn jeugd in Amby-Maastricht. Ik woonde toen, nu 80 jaren geleden, in de kloosterstraat 28, nu Longinastraat, en tegenover ons huis woonde toen de familie Gerards?. ’s Morgenvroeg, nog voor 6 uur,  hoorde je de dorsvlegels van vader en zoon Gerards?  kleppen op de betonvloer in het huis naast hun woonhuis. Zij waren druk om het graan te dorsen uit de schoven en het gedorste graan schepten zij in een wanmolen, zie achter op de foto, waarin het kaf van het graan gescheiden werd. Nu ik ouder word denk ik vaak aan deze tijd, maar ik zou die tijd niet meer over willen doen.

Vanmorgen hoorde ik op de TV het program over diabetisch type 2 en men adviseerde om o.a. naar een sportschool te gaan want lichaamsbeweging is heel belangrijk. Toen ik in oktober 1999 in Stiens kwam wonen op verzoek van de kleinkinderen, reed ik vaak op mijn scootmobiel naar de volkstuin. Ik had de hele dag niets anders te doen. Ik hoorde dat ik wel een tuintje kon krijgen en uiteindelijk was het Anne Plantinga die mij vertelde dat op het complex waar hij tuinierde een stukje vrij zou komen. Ik mocht van de toenmalige tuinbeziiter al aardbeien planten en was met dit tuintje heel blij. Omdat mijn gezondheid niet best was heb ik eerst advies gevraagd van de huisarts Mevrouw Ten Hoeve en die vond het een uitstekend idee. Probeer het en als het te veel wordt even rusten en dan weer verder was haar advies. Ook aan de internist, Dr. Kappelle, van het Leeuwarder Ziekenhuis, heb ik advies gevraagd en die vond dat de huisarts gelijk had en dat ik het moet doen. Probeer het was zijn advies en als je moe wordt even rusten en wat eten of drinken. Het leukste is dat ik van de mede tuinleden alle meewerking kreeg die ik nodig had en vooral van Johannus. Nu heb ik al een jaar deze tuin en ik voel mij al een stuk gezonder. Wat ook belangrijk is is dat je veel contact hebt met de mede tuinleden en ieder heeft wel wat over. Laatst kreeg ik nog een grote paksoi van Harm Jager?? , slaplantjes van Gerrit, rode bietjes van Anne, sjalotjes van Bindert,  boontjes van, ik weet die naam niet meer, enz. Mijn vrouw wil alleen boontjes dubbele witten waar boontjes inzitten en niet die dunne dingen die je in de winkel koopt. Ook bleek op de tuin rode rabarber te staan en daar zijn wij beiden dol op. Ook de snij boontjes bleken een heerlijke smaak te hebben. Het voordeel van een volkstuin is dat wij onze diepvries van bijna 1000 liter helemaal vol hebben. Ook de kinderen kunnen meegenieten van de opbrengst, biologische groenten en ook de aardbeien. Het geld dat je anders uitgeeft aan het lidmaatschap van een sportschool gebruik je nu om het lidmaatschap van en de groentenzaden voor de volkstuin te betalen. Je houdt de opbrengst over en geloof mij de smaak van deze eigen geteelde groenten, vers op de tafel, is veel lekkerder dan gekochte groenten. Maar ook het sociaalcontact met mede tuinders is heel leuk, je maakt met eenieder een praatje en vraagt ook advies.

Van de overbuurvrouw Maaike kreeg ik het internet adres http://www.flaeijel.nl van Oude en Nieuwe Horne. Op deze site staan heel leuke foto’s en op een ervan zat een mijnheer op een trekker. Vroeger, en dat is wel 35 jaren geleden, woonde ik op een boerderij in Veenwoudsterwal. In de Sippenfennen had ik toen enkele hectaren weiland waar ook schapen graasden. Ik bezat toen een 10 tal paarden en pony's en om gras voor deze dieren te maaien had ik toen een trekker dezelfde als op de foto staat. Alleen op de foto is er een maaibalk rechts van de trekker en ik had een cyclomaaier achter de trekker. Ook de mijnheer die op de trekker zat ben ik niet en mijn vrouw is zo handig om mijn hoofd op het hoofd van die mijnheer te plaatsen. Dus nu ben ik het wel!!! Klompen en een overal had ik toen ook en de Deutztrekker knalde en pruttelde er heerlijk op los. Het was toen een pracht tijd maar paarden zijn nu veel te duur en ook je kunt de paarden wegens je leeftijd niet meer aan. Ik moest toen stoppen. Gelukkig heb ik er nog goede herinneringen aan. In Veenwoudsterwal had ik ook een bijnaam n.l. de Hyngstenman.

Wij wonen nu een jaar in Stiens en daarvoor woonde wij in Leeuwarden. Wij wonen zowel in Leeuwarden als in Stiens met heel veel plezier. Misschien iets liever in Stiens omdat wij hier een prachtig, economisch zuinig en extra beveiligde huis hebben op een uitstekende omgeving. De woonkamer en het terras liggen op het zuiden dus de hele dag de zon. Wij hebben heel lieve en goede buren en ook het contact met de bevolking is uitstekend. In Stiens zijn alle mogelijke winkels die je bedenken kunt. Wat het belangrijkste is is dat wij dicht bij enkele kleinkinderen wonen die bijna dagelijks over de vloer komen. Ik heb nu, op mijn 80 jaar, weer een volkstuin genomen. Het is maar 100 vierkante meters maar de tuinburen helpen mij met het omspitten. Ik moet veel aardbeien, rode bessen, kruisbessen en frambozen telen voor de kleinkinderen. Annie, mijn vrouw wil graag veel sla, bieslook, radijs en ook raapjes hebben voor de slanke lijn. Ik heb er veel zin in. Op onderstaande foto staan de 4 kleindochters. Op de voorgrond, links, Tessa en rechts Eva en op de achtergrond schminkt Joyce Wendy.

Ik woon nu in Stiens even ten noorden van Leeuwarden. Mijn huis ligt net onder de landingsbaan van het militaire vliegveld van Leeuwarden. Het landen van de vliegtuigen gaat nog maar het opstijgen is een hels kabaal. Gelukkig stoppen de werkzaamheden op de vliegbasis om 18 uur en dan hoor je de vliegtuigen ook niet meer. In Stiens is het ideaal wonen, wij wonen er nu 1 jaar, maar wij zouden niet meer terug gaan naar Leeuwarden

Prachtig deze foto die ik kreeg van een kennis uit Zeeland.

Een mooi 4-span Shire paarden. Jammer dat die persoon er voor staat want aan een rug zie je niets en de rug ontneemt het gezicht op die mooie paarden.